เฮ้อ ช่วงน้หวัดกิน ติดจากกิ๊กแน่ๆเลย - -

นั่งเรียนข้างๆจามใส่ทั้งชั่วโมงไปติดได้ไง

เมื่อวานทำการบ้านเสร็จก็ 4 ทุ่ม ไปนอน

ตื่นมาดูบอล อาร์เซนอลพบบาร์ซ่า

ใครที่เคยเป็นหวัด(ใครไม่เคยเป็นบ้าง??)

คงเข้าใจสภาพว่าเวลานอน

จะรู้สึกดีมากๆ เวลาจะตื่นนี่ทรมานสุดๆ

ตื่นมา ตี 1 ครึ่ง ทันเวลาพอดี ...

จากนั้นก็ดูบอล จนจบประมาณตี 4

ด้วยสภาพที่บอบช้ำทางจิตใจอย่างรุนแรง

แพ้ 2-1 นำอยู่แท้ๆ 1-0 แต่โดนยิง 2 ลูก

รวดใน 5 นาที ในช่วง 15 นาทีสุดท้าย!!!

 หัวใจจะวายตายให้ได้ตอนนั้น คำว่าหัวใจสลายคงจะประมาณนี้ล่ะ

เข้าใจสภาพคนที่หมดหวังและเสียสติได้ดีเลย

ทนดูจนจบ 90 นาที สายตาตอนนั้นเหม่อลอยมาก

หาอะไรทำแก้ปวดร้าวทางจิตใจ นั่นคือการเล่นเกมวินนิ่ง

เล่นกับพี่ (ตอนตี4!! ) ด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นแบบสุดๆ ก็อัดไปเลย

6-1 6-2 6-2 4-3 สะใจแบบสุดๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ไปโรงเรียนก็ตามความคาดหมาย พวกแฟนผี ปีศาจ หงส์แดง สิงโตน้ำเงิน

ก็มารุมเร้ายำใหญ่ใส่สารพัด ตั้งแต่เช้ายันเย็น - - ชีวิต......

จากนี้ไปคงเลิกติดตามไปพักใหญ่ๆ เอาไว้ว่างๆก่อนค่อยติดตามละกัน

 

ป.ล. ขอบคุณที่มาอ่าน blog แล้วฟังคำพรรณนาถึงความเศร้าสลดของข้าพเจ้านะครับ

ตามชื่อ มันถึงเวลาแล้ว

ที่จะต้องทิ้งชีวิตไร้สาระเหล่านี้ออกไป

1.เล่นเกม

2.ดูบอล

และอะไรอีกเยอะแยะ

แต่ไม่รู้จะทำได้ไหม พรุ่งนี้ก็เริ่มเรียนแบบจริงๆจังๆแล้ว

เพื่อนๆก็กลับมากันหมดแล้ว เอาล่ะสู้ตายยยยยยยยยยย

เวลานี้มาถึงด้วยความรวดเร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

เวลาที่99.99 ของแรงทั้งหมดในร่างกายจะต้องมุ่งไป

ในการอ่านหนังสือเตรียมเอนท์ ความจริงที่ไม่อยากเจอ

ปีนี้คงทำให้ชีวิตสั้นไปหลายปีอยู่ - - กะไว้แล้วแต่ก็สู้ตาย

  เวลาเรียนก็เดินกันขาลาก ไกลมาก จากตึกนี้ขึ้นชั้น 4 ลงมา

ไปเรียนชั้น3 อีก เฮ้ออออออเซ็งจัง

สุดท้ายก็คงไม่มีอะไรมาก ก็ขอให้เพือนทุกคนตั้งใจอ่านหนังสือด้วยนะครับ