มีความรู้สึกไม่อยากไปสุดๆ พอรู้ว่าปีนี้จะไปเที่ยวจีน ก็เซ็งนิดๆละ แบบเกลียดคนเยอะ ห้องน้ำไม่สะอาด แต่พอไปแล้วก็

เออมันก็โอเคนะ เป็นทัวร์ที่มีอะไรฮาๆเยอะมาก แต่เสียดายอย่างไม่ค่อยมีคนรุ่นเดียวกันไปในทัวร์เลย อายุต่ำกว่า 20 มีเราคนเดียว T T

แถมยังถูกเรียกว่าเป็นฝาแฝดกับพี่คนโต(อายุห่างกัน 11 ปี ) อะไรมันจะหน้าเศร้าจิตขนาดน้านนนนนน

สำหรับใครที่ทนอ่านได้ก็เชิญนะ สำหรับใครที่ขี้เกียจอ่านก็เมนท์ให้ด้วยล่ะ

 1st day : ก็ออกจากสุวรรณภูมิ ตอนตีสามกว่าๆ ก่อนหน้านั้นไปนั่งที่lounge เพราะพ่อจองเป็น business class lounge ที่นี่ดีมากเลยของกินเพียบ กินซะอิ่มสุดๆ

แล้วก็นั่งเครื่องบิน 2 ชั่วโมงไปถึงเมืองเฉิงตู(เมืองหลวงของมณฑลเสฉวน) ก็ได้ไปดูสวนแพนด้าเลย โอ เกิดมาในชีวิตยังไม่เคย

 เห็นแพนด้าตัวเป็นๆเลย ครั้งนี้ครั้งแรก  โอน่ารักมาก มันจะมานอนกินไม้ไผ่ให้ดู น่ารักดี ถ่ายรูปกะวีดีโอไว้ด้วยใครต้องการบอกนะ ^ ^ ไกด์จีน(ชื่อคุณสมุทร) ก็สาธยาย

ตลอดทาง ไกด์นี้เก่งมาก เก่งที่สุดเท่าที่เคยไปเที่ยวเลยมั้ง จบปริญญาโทมาน่ะเออ แถมทำทัวร์แถบนี้มา 6 ปีแล้ว แทบจะ

หลับตาเดินได้เลยมั้ง พอดูแพนด้า เสร็จก็เที่ยววัด อืมก็น่าเบื่อตาเคยล่ะ จากนั้นก็เข้าโรงแรม และก็เช่นเคย แบกวินนิ่งไปเล่นกับ

พี่ด้วย 555 อุตส่าห์แบกจากเมืองไทยไปเล่นเลยนะเนี่ย ตอนแรกมันเป็นเจ๊งๆ เลยต้องทดลองหาท่าวางของมันที่ดี่สุด สรุปสุดท้าย

ได้เอาขวดโลชันมาวางทับไว้ ถึงจะเล่นได้ อนาถสุดๆ T T

2nd day : วันนี้ไปเทียวเขาง๊อไบ๊ หลายคนคงเคยได้ยินคำนี้ ในหนังจีนกำลังภายในใช่แล้ว มันจะเป็นสำนักฝึกวิชาไรเทือกนั้น

คล้ายๆเส้าหลินน่ะ แต่เด๋วนี้มีแต่วัด - - เพราะฉะนั้นก็เลยได้เที่ยวแต่วัด เฮ้อ ทั้งวัน เหนื่อยก็เหนือ่ยเดินขึ้นลงเขา วันนี้ไม่มีไรเลยจริงๆ

สนุกสุดคงเป็นวินนิ่งล่ะนะ 555

3rd day : วันนี้ไปเขื่อนตูเจียงเยี่ยน เป็นเขื่อนที่สร้างมาแล้วกว่าพันปี นับว่าอยู่มานานนมเน แต่ก็บูรณะมาเรื่อยๆล่ะนะ อันนี้ทึ่งมากๆเลย

คนจีนเก่งจริงๆ คิดได้ยังไง คือแบ่งแม่น้ำเหมือนการแบ่งตัวของแบคทีเรียอ่ะ เพื่อที่จะให้น้ำไม่ท่วมแล้วก็ประชาชนใช้ได้อย่างทั่วถึง แถมระบบ

ก็เป็นระบบออโต้ แบ่งน้ำได้อย่างแม่นยำในแต่ละฤดู วันนี้ก็แค่นี้ล่ะ ไม่มีไรเลยดูแต่เขื่อนกะนั่งรถ

4th day: วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยที่สุด ทำไมน่ะเหรอ ต้องขึ้นกระเช้าไปบนยอดเขาในอุทยานหวงหลง แล้วเดินอีก 3 km ไปดูจุดชมวิวที่เรียกว่า

ทะเลสาบ 5 สี แล้วก็เดินลงมาอีก 4 km เพื่อขึ้นรถ ฟังๆดู คงจะบอกว่าเฮอะ หมูๆนี่ ไม่เห็นมีไรเลย แต่ขอบอกนะข้างบนนั้นหนาวจับจิต ใส่เสื้อนี่

ต้อง 4 ชั้นขึ้นไปถึงอยู่ แล้วออกซิเจนจะต่ำมาก เพราะมันสูงจากระดับน้ำทะเล 5000 กว่าเมตร! พอถึงยอด เดินไปถึงทะเลสาบ 5 สี(แทบตาย)

ก็สวยจริงๆแหล่ะ มันจะเป็นแอ่งหินปูนหลายแอ่ง แล้วมีสีต่างๆกัน สีฟ้า สี้น้ำเงิน สีเขียว สีเหลือง สีเขียวอ่อน งามแท้ แต่ตอนขาลงนี่ซิ ปวดหัวสุดจะบรรยาย

เพราะอาการขาดออกซิเจนน่ะ ก็อย่างว่านะ ใส่ชุดก็หนาแล้วยังต้องมาแบกกระเป๋าอีก T T  พอลงมาถึงข้างล่าง แล้วนั่งรถไปภัตตาคารกินอาหารไรไม่ค่อยได้เลย

อยากนอนใจจะขาด พอถึงโรงแรม ขอยานอนหลับแม่ กินเข้าไป 5 นาที หลับสนิท ไป 10 ชั่วโมงตื่นอีกทีก็หายเป็นปลิดทิ้งเลย ก่อนหน้านั้นพ่อบอกให้กินเป๊ปซี่

บอกจะดีขึ้นซัดไปสองขวดก็แทบจะไม่ดีขึ้นเลย - - วันนี้เลยเป็นวันที่อดเล่นวินนิ่งวันแรก 555

5th 6th day: และแล้วก็มาถึง  highlight ของทัวร์นี้ จิวจ้ายโกว ใช่แล้ว เป็นอุทยานแห่งชาติ ที่นี่สวยแบบเกินบรรยาย ต้นไม้มันกำลังจะเข้าฤดูหนาวก็จะสลัดไปทิ้ง แต่

ก่อนจะสลัดใบมันจะเปลี่ยนสีเป็นสีเหลือง แดง ส้ม เขียวอ่อน มีหลายสีมากๆ ดูแล้วสวยดีมากเลย ทะเลสาบก็เป็นสีฟ้าแบบฟ้าใสมากๆเห็นก้นทะเลสายเลย แถมมีภูเขาหิมะ

เป็นฉากหลังด้วย ยิ่งสุดยอดไปใหญ่เลย ใครที่อยากมาเที่ยวบ้างนะบอกว่า มาเที่ยวแต่ที่นี่ซัก 5 วันก็ยังไม่เบื่ออ่ะ  ห้องน้ำก็ใช้ได้ แต่มีเหตุการณ์ที่น่าตกใจเกิดขึ้นเหมือนกัน - -

คือเข้าห้องน้ำอยู่ดีๆ มันเป็นห้องน้ำแบบเดี่ยวๆ มีโถฉี่สำหรับผู้ชาย 1 กับ แบบชักโครกหนึ่งในห้องนั้น ไอ้เราก็เข้าไปก่อน แล้วก็ล็อกแต่ล็อกไม่ดี ขณะที่กำลังฉี่อยู่นั้น ก็มีชาวจีน

คนนึงเปิดเข้ามา คือมันล็อกไม่ดีไอ้นี่กระชากซะหลุดเลย พอมันเห็นเรา มันก็ขอโทษๆๆ แล้วก็ปิดประตู เราก็เออๆ ไม่เป็นไรไป(ไม่รู้มันฟังออกป่าว) ซักพัก 3 วินาทีต่อมา มันก็เปิดเข้ามาใหม่

แล้วก็พูดบ้าไรของมันไม่รู้(ฟังไม่ออกโว้ย)มายืนฉี่ข้างๆ T T นึกสภาพ ฉี่กันจะๆ แถมถอยไม่ได้ด้วย เพราะกะลังฉี่อยู่ - - เลยต้องผนึกพลังลมปราณเต็มที่ขับแรงดันเต็มสูบเสร็จภายในไม่กี่วินาที

แล้ววิ่งออกมา - - พอออกมาก็ตะโกนด่ามันว่า ไอ้....(ขอเซนเซอร์คิดเอาเองละกัน) - -เป็นประสบการณ์ไม่รู้ลืมจริงๆ

7st day: วันนี้เป็นวันที่น่าเบื่อที่สุดทำไมน่ะเหรือ เพราะนั่งรถตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็นน่ะซี 12 ชั่วโมง นั่งจากจิวจ้ายโกวกลับเฉิงตู แล้วมันไม่ใช่ทางหลวงตรงๆสบายๆนะ แบบขึ้นเขาลงเขา โอยเวียนหัวสุดๆ แถมไกด์ก็ยังอุตส่าห์กลัวว่าจะเงียบเลยนั่งเล่าประวัติศาสตร์จีนว่ามีกี่ราชวงศ์ ไล่มาเลยตั้งแต่ เชียะ ซึ อะไรอีกจำไม่ได้แล้ว นั่งฟังไปก็เมาไปเหมือนกลับไปเรียนประวัติศาสตร์อีกครั้งเลย T T

แวะเข้าห้องน้ำไม่ต่ำกว่า 8 ครั้งตลอดการเดินทาง เพราะมันหนาวน่ะเลยเข้าห้องน้ำกันบ่อย บางที่ก็มีประตู บางที่ก็ไม่มีประตู บนรถมีโทรทัศน์สำหรับเปิดดูVCD ได้ ไ

อ้เราก็อุตส่าห์ส่งพี่ไปเลือกหนัง พี่กะลังจะหยิบghost rider ให้ ซักพักก็มีกระเทยคนนึงที่อยู่ทัวร์เดียวกันเดินมาหยิบ เรื่องปล้นนะยะเปิดเฉยเลย T T ไอ้เราเลยต้องต้องทนดูปล้นนะยะซะงั้นน่ะ  เป็นความรู้สึกที่เกินบรรยายจริงๆทำไมน่ะเหรอ เวียนหัวก็เวียนหัว อยากนอนก็นอนไม่หลับเพราะมันนอนมาเยอะมากแล้ว แถมยังต้องมาดูไอ้ปล้นนะยะนี่อีก แทบบ้าเลย พอถึงเมืองเฉิงตูก็ไปดูละครจินชา(นางเอกชื่อจิน พระเอกชื่อชา

เป็นละคร Song theater) ก่อนจะดูไกด์บอกว่า พระเอกหล่อมากหล่อกว่าไกด์ 5 เท่าเลย เลยคิดในใจเออทำไมไม่ชมนางเอกนะ ไกด์เป็นเกย์ป่าวหว่า แต่พอไปดูเลยถึงบางอ้อ ที่แท้นางเอกหน้าตา

งี้นี่เอง - - เอา dancer หลายสิบคน นั่นแทนยังดูดีกว่า แต่ก็นะ เสียงดีจริงๆ เพราะเวลาแสดงต้องร้องเพลงด้วย แสดงก็ดี โดยรวมก็โอเคนะ ใครไปก็อย่าลืมไปดูล่ะ

Last day : วันนี้ช่วงเช้าไปศาลเจ้าสามก๊ก ไอ้ไกด์นี่แม่นประวัติศาสตร์เป็นทุนอยู่แล้ว ก็สาธยายเต็มที่เห็นบอกว่าอ่านสามก๊กนับสิบรอบแล้วมั้ง - - ทั้งไทย จีน อังกฤษ อ่านหมดละสุดยอดเลย ไอ้เราอ่านรอบสองรอบ

ก็พอจะดูออกว่าใครเป็นใครเท่านั้นเอง - - ไม่ได้วิเคราะห์ว่านิสัยยังไง รบตอนไหนยังไงบ้างแบบไกด์หรอก เหอๆ ตอนบ่ายก็shop shop shop แม่ซื้อแหลกลาน ของมันถูกมาก แถมต่อได้สะใจจริงๆ

จาก 360 ต่อ เหลือ 80 น่ะเออ ให้มันรู้กันไปข้าง สุดท้ายก็ต้องมาปวดหัวเวลาเก็บของกลับ ยัดแล้วยัดอีก เอาไปสี่ใบ แต่ขากกลับกลับมา 14 มันแบ่งตัวไงของมันเนี่ยยยยยยยย อยู่สนามบินเฉิงตู คนไทยเยอะมาก

อย่างกับสุวรรณภูมิเลย มีแต่คนไทยทำไมน่ะเหรือ เพราะสามไฟต์จากสี่ไฟต์ที่กลับคืนนั้น (กลับเวลาไล่เลี่ยกันด้วย) มีแต่กลับเมืองไทยทั้งนั้นเลย เป็น high season อย่างแทนจริง

     จากนั้นก็กลับกรุงเทพ ลุ้นเกรด แทบบ้าเลยล่ะ  พอถึงบ้านก็นอนตายยยย เพราะง่วงสุดขีด วันรุ่งขึ้นก็ไปกินข้าวกับญาติๆแล้วก็กลับขอนแก่นตอนเย็นเอ้ออ เหนื่อยยย จริงๆๆๆๆ

 

   ผ่านไปแล้วสำหรับการสอบอันแสนสาหัสครั้งแรกในรั้วมหาลัย

โอย ยากแท้ โดยเฉพาะชีวะ ถามมาได้ ชื่อสไลด์ 10 สไดบฺ อุตส่าห์จำได้ 9

เลยไม่กล้าตอบ เพราะกลัวเรียงผิด ข้ามไปซักอันนึงนี่ตายแน่ๆ เฮ้อออ

เป็นอาทิตย์ที่ทรมานจริงๆ สอบ 7 วิชา  ทำไมเพื่อนๆอ่านหนังสือกันหนักแท้

เรายังนั่งเล่นวินนิ่งกับ ไอ้คอมโบโคล่อนโมโนโทนสับปะรด(เพิ่ม)  พี่น้อย(เอก) จ้ำม่ำ(จ้ำ) นะจ้ะ(นะ) อยู่เลย

ไม่อยากรู้คะแนนเลยจริงๆT T  แต่หลังจากสอบเสร็จก็เรียนต่อเลย คิดได้ยังไงเนี่ย พระเจ้า ยังไม่ได้พักเลยนะ

เลย ขอตั้งชื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ว่า Death week   เพราะใช้ชีวิตด้วยความทรมานอย่างจริงจัง เฮ่อ แต่ก็ได้พักแล้วล่ะ

   ก็ช่วงนี้เพื่อนบางคน ก็เครียดสำหรับผลการสอบ ที่เพิ่งรู้ไป แต่เอาน่าเพื่อนๆ ยังมีไฟนอล เมื่อวานไปแนะแนวน้องๆ

มีเพื่อนคนนึงกลับมาจากเรียนราม มันบอกว่า การที่คุณเรียนนิติธรรมศาสตร์หรือจุฬา ไม่ได้หมามความว่าคุณจะประสบ

 

  เหอๆไปแข่งหมากรุกสากลกีฬาเฟรชชี่มา

สัปดาห์ที่แล้ว จริงๆเล่นหมากรุกไทย แต่กระแดะ

เองล่ะชอบความท้าทาย ไปลงสากล จริงๆก็มีไอ้เพื่อน

บ้าสองคนมันจะลงด้วยล่ะ - - เซ็งเลย

รอบคัดเลือกเกือบตาย แพ้กระดานแรกเฉยเลย ด้วยความงงๆ

กระดานนี้เซ็งมาก เริ่มจากกระดานมันเอากระดานหมากฮอสมาเป้น

กระดานสำหรับเล่น เราจะเอากระดาน chess ไปเปลี่ยนก็ไม่ยอม

ตาลายมากกๆ เดินม้าไปให้กินฟรีซะงั้น แถมโดน checkmate

กลางกระดานอีก พี่กวินเดินมาเจอตอน โดนcheckmate พอดี

ทำหน้าตาบอกบุญไม่รับ ประมาณว่า อะไร(วะ) - - รู้สึกผิดเหลือเกิน

การเล่นหมากรุกตอนแข่งนี่เป็นอะไรที่กดดันสุดๆ เหนื่อยกว่าเล่นกีฬาจริงๆอีก

เหงื่อจะแตก จะหายใจติดขัด เพราะคนมุงดูเพียบ - - (แล้วก็จะกระซิบกระซาบ

กันเวลาคุณเดินโง่ๆ ) กดดันอย่างแรง พอแพ้แล้วเคืองใจมาก เลยขอแข่ง

อีกซักกระดานเพื่อให้หายข้อข้องใจ ปรากฏว่าเล่นอีกสองกระดานก็ชนะซะงั้นน่ะ

ทำม้ายทำไม เวลาแข่งไม่ชนะอย่างนี้บ้างนะ - - จากนั้นเงื่อนไขการเข้ารอบ

ก็คือต้องชนะกระดานที่เหลือให้หมด! โอ ตายๆ แต่พอเจอกับวิทย์ และเกษตรก็

รู้สึกว่าเริ่มคุมสติได้ ชนะขาดนิดหน่อย แต่กระดานสุดท้ายกระดานชี้ชะตาดันเจอ

กับวิศวะเต็งหนึ่ง ไอ้นี่มันเล่นมาตั้งแต่เด็กชื่อคิง(ชื่อมันก็บ่งบอกแล้วว่าเล่นเป็นไหม)

หน้าตาออกแนวเอ๋อๆ อัจฉริยะหน่อยๆ น่ากลัวแท้ กว่าจะชนะมันได้ เกือบตายยยยย

เล่นเอาสมองแทบระเบิด เล่นไปชั่วโมงกว่าๆได้มั้ง จากนั้นก็รอบรอง เจอวิศวะมือสอง

(ไอ้ที่แล้วมาน่ะมือหนึ่ง) ไอ้นี่ก็เล่นรอบคอมเหลือเกิน เดินช้ามากกกกกกกก

ใจจะขาด แต่ก็ชนะ 2 กระดานต่อกันน่ะนะ ฟลุ๊คเหลือเกิน เขาเดินพลาดนิดหน่อยเหอๆ

รอบชิง ก็ชิงกับไอ้วิศวะมือหนึ่งคนเดิมอีกนั่นแหล่ะ(จะบ้าตาย)

ชิงกันตอน 4 ทุ่ม คนเริ่มกลับหมดแล้ว เสร็จตอน 5 ทุ่มกว่าๆ ตาแรก checkmate

มันกลางกระดาน เพราะมันไม่ยอม castle ซะเนิ่นๆ เลยจนง่ายๆ กระดานสองเล่นเอา

เกือบแย่ มันโจมตีหนักมาก เราอาศัยเคาเตอร์แอทแท็ก 555 ชนะแบบฟลุ๊กๆมากเลย

สุดท้ายก็ได้เหรียญทองอ่ะนะ รู้สึกคุ้มค่ากับการโดดสอบคอมไปแข่งจริงๆ 555

 

 และสุดท้ายก็ใครสนใจอยากเล่นก็เป็นคู่ซ้อมให้ได้นะ และดีใจสำหรับทุกเหรียญ

ที่เหล่าเพื่อนคณะแพทย์ทุกคนได้น้า

 

 

ไม่ได้มาอัพซะนาน เหอๆ

นี่ก็มาอยู่ขอนแก่นหลายวันแล้ว เมือวานก็เพิ่ง

ไปเข้าค่ายรับน้องมา เป็นประสบการณ์

ที่ดีจริงๆ นี่ก็เพิ่งจะได้เล่นเน็ตในคอมนี่หล่ะ

ก่อนหน้านี้ออนบนมือถือมาตลอด เพราะ

พี่ไม่ยอมไปจ่ายตังค่าเน็ตแลนของคอนโด

ค่าโทรศัพท์ก็ไม่ได้จ่าย - - แล้วก็โง่มานาน

เพิ่งรู้ว่าจะต่อเน็ตผ่านมือถือ ไม่ยากเลย (จะบอกว่า

เพิ่งเห็นที่set ค่า ให้เล่นได้ แค่กดติ๊กเดียวก็เล่นได้

ตั้งนานแล้ว T T ) เซ็งจริงๆ

 พูดถึงรับน้องก็ดีนะได้เพื่อนใหม่เยอะ แต่กว่าจะจบ 6

ปีก็คง รู้จักกันเยอะขึ้นล่ะ ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะทุกคน

(สำหรับเพื่อนๆที่แวะเวียนเข้ามาอ่านเรื่องไร้สาระของผม)

ไว้คราวหน้าจะมาเล่าให้ฟัง ตอนนี้ออนผ่านดาวเทียม

เปลืองขนาดหนัก T T

 สุดท้ายก็โชคดีนะเพื่อนเก่าทุกคนขอไว้เจอกันใหม่

 และก็ยินดีที่ได้รู้จักนะเพื่อนๆคณะแพทย์ทกคน^ ^

   และแล้วก็ได้ดูสมใจอยาก หลังจากโดนเผด็จการดูเรื่องมะหมาสี่ขาไปเมื่อวันก่อน

เมื่อคืนเลยรวมหัวกับพี่ เผด็จการบ้างชวนทั้งครอบครัวไปดู เรื่อง 23! เฮ้!

ตอนแรกก็นึกว่าเป็นหนังแนวแก้ไขปริศนาไรเทือกนั้น ที่ไหนได้เป็นหนังเกี่ยวกับ

อาถรรพ์เลข 23ซะงั้น - - ต้องดูจนจบเรื่องถึงจะเพิ่งเข้าใจ หลังจากดูจบ พ่อบอก

ไม่น่าชวนมาดูเลย ไม่สนุกเลย-  -  คุณย่ายิ่งหนักเลย..เป็นหนังที่ดูไม่รู้เรื่องที่สุด

ตั้งแต่ดูมา แต่โดยส่วนตัวแล้วใช้ได้เลยนะ ไปดูๆ สำหรับคนที่ว่างๆไม่มีอะไรจำจริงๆ

ดูเสร็จแล้วจะบ้าอยู่พักหนึ่งเจอเลขอะไร ก็จะพยายามแปลงให้ได้ 23 ซะงั้นน่ะ 555

  ส่วนวันนี้ไปประเดิมกินข้าวกลางวันที่ Black Canyou มา อืม...ก็ใช้ได้นะ

แต่อาหารได้ช้าไปหน่อย สงสัยเพิ่งเปิดระบบเลยไม่ค่อยดีเท่าที่ควรมั้ง จากนั้น

ตอนบ่ายก็นึกว่าจะได้นั่งเล่นหมากรุกไม่ก็เล่นเกม ที่ไหนได้พ่อชวนไปบริษัทหลักทรัพย์

(อย่าเพิ่งตกใจไม่ได้ไปเล่นหุ้น- -)ไอ้เราไม่เคยไปซักทีเลยไปซะหน่อย

โอไปมาแล้วรู้สึกเห็นโลกมากขึ้นจริงๆ - - ยิ่งทียิ่งอยากเรียนเศรษฐศาสตร์ T T

 ฟังเขาบรรยายเกี่ยวกับพวกตลาดการลงทุนยิ่งอยากเรียน

คงจะสนุกแฮะ แต่ก็เสี่ยงในอีกแง่นึง เลยขอนิตยสารเขามาเพียบเลยกะอ่านฆ่าเวลา

ยามว่างๆ ยิ่งอ่านยิ่งเสียดายที่ไม่ได้ กพ. อยากเรียนแฮะ

 

สำหรับคนที่ยังไม่รู้จะเรียนอะไร

ก็แนะนำนะครับ หากคุณเป็นผู้ที่ชอบการบริหารจัดการและวิเคราะห์เก่งๆหน่อย เศรษฐศาสตร์

น่าจะเป็นแนวทางที่ดีแนวหนึ่งสำหรับคุณ ^^ โอเค...บ่นไปก็ไม่ได้เรียนแล้วล่ะ แพทย์ก็

แพทย์ไปแล้ว ไว้ไปเรียนเอาตอนจบหมอก่อนละกัน สู้ตาย!  

 อาฮะ วันนี้วันสงกรานต์วันสุดท้าย รู้สึกว่าจะไม่ได้เล่นน้ำมาก็ 2 ปีแล้ว

เล่นครั้งล่าสุดกับพวกปอล ตอนม.4 ม.5 ก็ไปเที่ยว ม.6นี่ขี้เกียจไงไม่รู้

พ่อบอกไม่ให้เล่นก็ไม่ตื้อล่ะ - - ไม่เล่นก็ไม่เล่น ชีวิตที่อยู่บ้านก็เลย...

น่าเบื่อมากๆ เช้าๆมาก็โดนพ่อลากออกจากเตียงถ้าไม่ตื่น - - จากนั้นก็เล่นเกม

ไม่ก็นอนต่อ บ่ายๆมาก็เล่นหมากรุกกับพ่อ เย็นมาก็เล่นเกมอีก ตกดึกหน่อยก็

เล่นเอ็ม เล่นเสร็จ ก็เล่นเกม จากนั้นก็นอน โอ...ชีวิตฉัน นาร๊ายณ์ นารายณ์ - -

แต่ก็มีกิจกรรมพิเศษบ้างอยู่แฮะ ไปดู มะหมา4 ขามาล่ะ ใช้ได้ๆ แต่จิงๆอยากดู

23 มากกว่า เลขนี่เลขโปรดเลยแฮะ - - อยากดูว่ามันเป็นไงบ้าง เผื่อจะเจอเอง

เหอๆ จากนั้นก็ไม่มีไรแล้ว โธ่ ไร้สีสันจริงๆชีวิต จะมีก็แค่เตะบอลเมื่อตอนเย็นนี้กับพี่

มันสุดๆไปเลย เตะกับชั่วโมงครึ่ง ตายกันไปข้างนึง (21.30-23.00) ได้ระบาย

ไอ้พวกที่กินเยอะๆมาตลอดบ้างก็ดีเหมือนกันแฮะ^^

สุดท้ายก็ ขอโทษอีกทีที่ไม่ได้ไปเล่นน้ำ

กับทุกคนได้นะ ไว้โอกาสหน้า หวังว่าคงจะสนุกมันส์สุดเหวี่ยง และปลอดภัยกันทุกคนนะ

รักษาสุขภาพด้วย (ขอโทษด้วยวันนี้ที่ไม่ได้ไป meeting)

เฮ้อ ช่วงนี้ทำไมมีแต่อะไรเศร้าๆ น่าเสียดายมาให้รู้นะ

เริ่มจากคะแนนก็ถึงศิริราช แต่ดันใจไม่กล้าพอจะสละสิทธิ์ เสียดายจริงๆ T T

ต่อไปอีก พี่อุตส่าห์เอาเกมมาให้เล่นแก้เซ็งตั้ง 5 เกม เล่นได้เกมเดียวซะงั้น

การ์ดจอไม่พอ ต่อมาก็อีกตอนแรกจะได้ไปเที่ยวเกาะช้าง จู่ๆพ่อก็บอกว่าไม่ให้ไปซะงั้นเฮ้ออ

แล้วบอกว่าจะได้ไปเที่ยวจีน ช่วงสงกรานต์ อุตส่าห์นั่งรถไปกรุงเทพไปทำ

passport ใหม่ ทำเสร็จก็บอกว่าไม่ได้ไปแล้วซะงั้น อืม ดีจริงๆ

เอามือถือไปเปลี่ยนฟิล์มกันรอยที่กรุงเทพ ทำไปทำมา ต้องเสียค่ากรอบไปอีก 1000 นึง

ช่วงนี้ซวยจริงๆเลย นี่ยังไม่นับ อาร์เซนอลโดน ถล่ม 4-1 เมื่อเสาร์ที่แล้ว เฮ้ออ

ตั้งแต่วันนั้นมา โดนหยามเหยียบขนาดหนัก ครูอ้นนี่รายแรกเลย แข่งเสร็นปุ๊ปโทรมาปั๊ป เอาเข้าไปชีวิต!

จะวันเกิดอยู่แล้ว ทำไมไม่มีเรื่องดีๆเลยนะ พรุ่งนี้ประกาศโอเน็ต ดูจากดวงชะตาช่วงนี้แล้ว

คงจะตกอับน่าดู T T เฮ้ออ เศร้า เซ็ง ทำไมชีวิตมันเป็นอย่างนี้นะ อยู่บ้านก็น่าเบื่อจริงๆเล้ย!!

 

สุดท้ายนี้ วันเกิดข้าพเจ้า ใครที่ไม่ได้ไปเที่ยวก็บอกกันนะ จะเลี้ยงๆ - - จะเหลือซักกี่คนล่ะเนี่ย

แล้วก็ สำหรับคนที่ไปเที่ยว ก็ขอให้เดินทางโดนสวัสดิภาพ ได้ข่าวว่าออกเที่ยงคืน เท่าที่ไปเที่ยวมา

ไม่เคยมีครั้งไหนออกตอนเที่ยงคืนเลย นับว่าบ้าเลือดมาก ยังไงๆก็โชคดีนะ เที่ยวให้สนุกนะทุกคน เที่ยวเผื่อด้วยล่ะ!